O Goberno central recorrerá ante o Tribunal Constitucional un apartado dunha lei autonómica do bipartito que legalizaba a situación de núcleos que non foron recoñecidos pola Lei de Costas de 1988. A decisión tomouse onte no Consello de Ministros e arremete contra a disposición adicional segunda da Lei de Vivenda de Galicia, impulsada pola nacionalista Teresa Táboas e que logrou o apoio da Cámara autónoma. Nun conciso comunicado, o Executivo afirma que esta lexislación galega «contraviene o establecido pola Lei de Costas». Concretamente, incídese nas súas consideracións sobre «a extensión da zona de servidume de protección aplicable aos núcleos rurais do litoral existentes con anterioridade á entrada en vigor da citada lei estatal».

Esta medida supón un duro pau para as aspiracións dos veciños e concellos afectados en tres provincias e que confiaban en que a normativa autonómica, aprobada este ano, serviría para pór fin a unha situación de incerteza xurídica. Ademais de Marín, con cinco núcleos litorais afectados pola Lei de Costas, estaba previsto que puidesen beneficiarse do acordo de Vivenda os de Redondela, Gondomar, Vilaboa, A Illa de Arousa, Ribeira, A Pobra do Caramiñal, Dumbría, Ponteceso e Malpica.

á hora de valorar a decisión do Consello de Ministros, desde o Goberno central expúxose que a Lei de Costas prevé, con carácter xeral, que a servidume de protección deba ter unha anchura de cen metros desde o límite do litoral. Desta forma, só está permitido «de forma excepcional» que teña unha anchura de vinte metros. Esta última franxa só pode aplicarse a aqueles terreos «que xa estivesen clasificados como chan urbano á entrada en vigor da normativa estatal de devandita lei, é dicir, antes do 29 de xullo de 1988».

Alcance das excepcións

No entanto, na Lei de Vivenda pactada no Parlamento galego prevíase que esta anchura excepcional de vinte metros estendésese a outros supostos urbanísticos, en relación a núcleos existentes antes da lexislación de 1988, pero que por diversas razóns non foran recoñecidos a tempo. Desde o punto de vista da Administración central, esta resolución «desvirtúa a Lei de Costas». Segundo aclarouse na comunicación pública do Consello de Ministros, o recurso ao Constitucional foi elaborado de acordo con informes dos ministerios de Medio Ambiente e Medio Rural e Marino , así como do de Política Territorial, e conta co ditame favorable do Consello de Estado.

Esta é a segunda vez que a intervención da Administración central bloquea un intento emanado do Goberno galego para conseguir solucionar o conflito dos núcleos costeiros nos municipios mencionados. Na última etapa do Executivo de Fraga, o entón conselleiro de Pesca, Enrique López Veiga, asinou, poucos días antes de deixar a Xunta, un decreto polo que recoñecía os polémicos núcleos. Este decreto foi recorrido por Costas, ao considerar que se excedía nas súas competencias, e a súa aplicación tamén foi suspendida polo departamento da socialista María José Caride.

Outros intentos frustrados

O bipartito tratou de buscar outra solución fracasada, aínda que esta vez a vía xa se abortou en Galicia. Fai dous anos intentouse conseguir unha solución ao problema perentorio presentado en Marín, onde hai máis de 400 vivendas nos núcleos que Costas se resiste a aceptar e uns 50 expedientes de infracción urbanística. A causa dos problemas de Marín reside na súa falta de PXOM e de que en 1988 o Concello non finalizara o trámite de recoñecer como chan urbano a uns núcleos que, no caso de Aguete e Loira, son varias veces centenarios. A Xunta probou coa revisión de oficio das normas subsidiarias, pero o Consello Consultivo de Galicia rexeitou a medida por defectos administrativos.