O veredicto é unánime: o mercado do mexillón afúndese. Tras varios meses de enfrontamentos e polémicas, produtores e comercializadores deste bivalvo coincidían onte ao empregar palabras como «caos» ou «descalabro» para definir a situación na que agora se atopa o sector. E é que o mesmo día en que a disciplina da Plataforma para a Distribución do Mexillón de Galicia quedaba oficialmente rota, a guerra de prezos xa estalara nos peiraos e as cotizacións do bivalvo alcanzaran mínimos difíciles de imaxinar ao comezo da campaña. O descalabro dos prezos foi especialmente duro nas dúas calidades de produto nas que a organización centrara a súa atención: o mexillón con destino a industria e aquel que ten como fin o mercado italiano. Os compradores de ambas as calidades observan preocupados o que se lles aveciña e entre eles hai quen sospeita que o descalabro dos prezos responde a un afán revanchista dos integrantes de Pladimega.

A Plataforma intentou fai meses eliminar o 8% de desconto que sistematicamente se realizaba ás empresas transformadoras, pero a operación fallou ao manter conserveiras e cocederos o pulso. O 8% seguiu aplicándose, e onte a moitas fábricas chegaran ofertas nas que se expuña ampliar esa rebaixa ata un 20%. A priori podería parecer esta unha boa noticia para os compradores de mexillón. Pero desde Agacome, Serafín Santórum afirma todo o contrario: estas oscilacións nos prezos non fan máis que minar un mercado que necesita estabilidade. Máxime nun contexto de crise no que moitas empresas están pensándose dúas veces calquera tipo de operación.

Tamén intentara Pladimega actualizar os prezos do mexillón que se destina ao mercado italiano. Dos 0,40 euros cos que se traballou en anos anteriores intentaron subir ata os 0,60. Pero o mercado, afirmaron os depuradores, non admitía a nova cotización. Onte, coa Plataforma fóra de circulación, o prezo desa calidade oscilaba entre os 0,35 e os 0,28 euros -esta última cifra, xa por baixo do limiar de rendibilidade, establecido nos 0,30 euros-.

«Hai moito mexillón non mar que se tinga que ter sacado e que non se sacou, e agora a xente vai intentar vendelo como sexa», argumentaban onte desde o colectivo da depuración. A estes comercializadores de mexillón tampouco parece interesarlles que o prezo do bivalvo siga en caída libre. «Ou mercado italiano consome moito mexillón, entre 20 e 30.000 toneladas ao ano, e non pódese andar a xogar co porque podemos perdelo», din quen o coñecen.

Baile á baixa

Nos peiraos xa ninguén dubida de que unha nova guerra de prezos iniciouse. Na Federación Arousa Norte están convencidos de que a desaparición dunha organización que aglutinaba ao 70% das bateas provocará unha caída en picado das cotizacións. Desde ese colectivo augúrase, por exemplo, que o prezo do mexillón para Italia pode chegar a caer ata os 0,18 euros, unha cifra que levará a moitos produtores a operar en perdas. En calquera caso, desde Arousa Norte aseguran non estar dispostos a entrar na dinámica do sálvese quen poida xa que significa «o pan para hoxe e o fame para mañá». Desde a organización boirense garanten que seguirán servindo o mexillón que envían a Italia aos 0,35 euros cos que agora traballan: un prezo máis que axustado tendo en conta a calidade do produto que entregan nos peiraos.

Tamén quen ata agora levaron as rendas de Pladimega observan con preocupación o campo logo da batalla. Durante meses, din, actuaron como paraugas no que o resto do sector amparábase para vender a súa produción. Agora ese paraugas pechouse e os produtores de Pladimega venderán como o resto: ao prezo necesario para poder alixeirar a carga das súas bateas.

Esta guerra de prezos non só lastrará ao mexillón que se envía ás fábricas ou ao que se destina a Italia: tamén o que ten por fin o mercado nacional acabará resentíndose. Os síntomas xa están aí: o bivalvo cualificado como «normal», que ata agora se vendía a 0,75 céntimos, entrou xa na escaleira descendente.